Misja Escortometru
Więcej wiedzy, mniej domysłów
Escortometr powstał z potrzeby lepszego zrozumienia zjawiska, o którym w przestrzeni publicznej mówi się często, ale rzadko w oparciu o aktualne, uporządkowane i neutralne dane. Naszym celem jest dostarczanie statystyk, które pomagają spokojniej i dojrzalej rozmawiać o seksworkingu.
Projekt nie powstał po to, żeby kogokolwiek oceniać. Nie jest katalogiem ogłoszeń, archiwum profili ani narzędziem do identyfikacji osób. Jego wartością ma być szerszy obraz zjawiska, a nie szczegół dotyczący konkretnej osoby.
Świadomość społeczna
Temat wymaga danych, nie tylko opinii.
Seksworking istnieje w społeczeństwie niezależnie od tego, czy jest omawiany otwarcie, czy spychany na margines debaty. Wokół tej tematyki narosło wiele emocji, ocen, uproszczeń i stereotypów. Jednocześnie brakuje neutralnych narzędzi, które pozwalają patrzeć na zjawisko w sposób statystyczny i pozbawiony sensacyjności.
Escortometr ma wspierać rozmowę opartą na liczbach, trendach i obserwacji, a nie wyłącznie na intuicji, pojedynczych przypadkach albo medialnych narracjach.
Brak aktualnych danych
Luka informacyjna utrudnia dobrą analizę.
W wielu dyskusjach dotyczących seksworkingu pojawiają się mocne opinie, ale rzadko pojawiają się aktualne dane. Często brakuje odpowiedzi na podstawowe pytania: jak zmienia się skala zjawiska w czasie, jak wygląda rozkład regionalny, czy widać sezonowość i które obszary wymagają dokładniejszej analizy.
Dane nie odpowiadają na wszystkie pytania, ale mogą być ważnym punktem wyjścia do dalszych badań, analiz jakościowych, rozmów eksperckich i działań instytucjonalnych.
Bez sensacji
Szacunek zamiast stygmatyzacji.
Chcemy, aby Escortometr był projektem opartym na szacunku. Dane dotyczące seksworkingu nie powinny być wykorzystywane do stygmatyzowania, piętnowania albo tworzenia atmosfery sensacji.
Dlatego skupiamy się na agregatach, trendach i statystykach, a nie na pojedynczych przypadkach, profilach czy szczegółach, które mogłyby naruszać prywatność lub bezpieczeństwo osób.
Instytucje i NGO
Wsparcie dla odpowiedzialnych działań
Organizacje społeczne i instytucje publiczne często pracują w obszarach, w których dostęp do aktualnych danych jest ograniczony. Dotyczy to również tematów związanych z seksualnością, bezpieczeństwem, wykluczeniem, zdrowiem publicznym, migracją czy pomocą społeczną.
Escortometr może być pomocny jako źródło zagregowanych informacji o dynamice rynku ogłoszeń, zmianach regionalnych i sezonowości. Takie dane mogą wspierać lepsze planowanie działań edukacyjnych, profilaktycznych, pomocowych lub badawczych.
Badacze i nauka
Szersze dane tylko jako bezpieczne agregaty
Publiczny dashboard pokazuje ograniczony zakres danych, przede wszystkim w ujęciu bieżącym i zagregowanym. Szersze zestawienia mogą być jednak wartościowe dla osób i instytucji prowadzących badania, przygotowujących raporty albo analizujących zmiany społeczne.
W uzasadnionych przypadkach jesteśmy otwarci na udostępnienie szerszego zakresu danych niż ten widoczny publicznie na stronie. Dotyczy to wyłącznie danych zagregowanych, przygotowanych w sposób bezpieczny i zgodny z zasadą minimalizacji.
Ograniczony zakres publiczny
Otwarte dane muszą być bezpieczne.
Publiczna część Escortometru jest celowo ograniczona. Pokazuje przede wszystkim bieżący obraz i wybrane trendy z ostatniego okresu. Nie publikujemy pełnego archiwum, szczegółowych rekordów ani surowych danych źródłowych.
Dla kogo
Projekt może wspierać wiele grup.
Escortometr może być przydatny dla badaczy, socjologów, organizacji pozarządowych, instytucji samorządowych, organizacji zajmujących się zdrowiem publicznym, dziennikarzy danych, osób przygotowujących raporty oraz podmiotów analizujących zjawiska społeczne.
Projekt nie zastępuje badań naukowych, ale może być ich wsparciem. Może pomóc zobaczyć trendy, których nie widać z poziomu pojedynczych obserwacji.
Nasza intencja
Spokojne źródło danych.
Chcemy stworzyć odpowiedzialne i użyteczne źródło danych. Chcemy, aby rozmowa o seksworkingu była mniej oparta na domysłach, a bardziej na faktach. Chcemy też pokazać, że nawet wrażliwe społecznie tematy można analizować ostrożnie, bezpiecznie i bez sensacyjności.